กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 206 ถึงเวลาแสดงทักษะที่แท้จริงแล้ว
“โธ่ เจ้าหนู ทำอะไรน่ะ?”
เมื่อเห็นซูเฉินโค้งคำนับ ชายชราที่เพิ่งเป่าเซียวจบก็หัวเราะหยอกล้อ
ซูเฉินลุกขึ้น ยืนมองผู้อาวุโสตรงหน้าด้วยสายตาอันเปี่ยมล้น ก่อนจะกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ไม่มีอะไรครับ แค่อยากแสดงความเคารพต่อผู้อาวุโสทุกท่าน”
คำพูดนี้ออกมาจากใจของซูเฉินจริงๆ การได้เห็นผู้อาวุโสเหล่านี้ในโลกใบนี้ยังคงยืนหยัดในดนตรีพื้นบ้าน หากจะให้ซูเฉินบอกว่าไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยนั้นก็คงเป็นเรื่องโกหก
“หึหึ เจ้าหนูที่น่าสนใจ เธอคือเวิ่นเฟิงที่เหล่าหวังพูดถึงสินะ?”
ชายชราอีกคนยิ้มให้อย่างใจดี
“ครับ แต่เวิ่นเฟิงเป็นเพียงชื่อในวงการของผม ชื่อจริงคือซูเฉิน การที่ผู้อาวุโสทุกท่านยอมออกมาช่วยเช่นนี้ ซูเฉินซาบซึ้งใจยิ่งนัก”