Chapter 0197

ตอนที่ 197 เรื่องที่จงเจิ้งเทาให้ความสำคัญมากที่สุด

“ผมคือเวิ่นเฟิง และก็คือทิงอวี่ด้วย สวัสดีครับท่านอา”

เมื่อเห็นจงเจิ้งเทาพูดถึงขนาดนี้แล้ว ซูเฉินก็ได้แต่ถอนหายใจในใจ เอาเถอะ ไม่เสแสร้งแล้ว เปิดเผยตัวตนเลยแล้วกัน

เมื่อได้ยินซูเฉินยอมรับ แม้ในใจจะค่อนข้างมั่นใจกับสถานะของเขาอยู่แล้ว แต่ในดวงตาของจงเจิ้งเทาก็ยังวูบไหวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

อย่างไรคนตรงหน้านี้ก็ยังเด็กเกินไป ยากจะจินตนาการว่าชายหนุ่มอายุเพียงยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่งจะประสบความสำเร็จได้ถึงระดับนี้ทั้งในด้านการแต่งเพลงและการเขียนนิยาย

แต่ความประหลาดใจก็คือความประหลาดใจ ไม่นานสายตาของจงเจิ้งเทาก็เริ่มร้อนแรงขึ้น