เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 167 การโชว์ทักษะสุดบ้าคลั่ง 《ผึ้งป่าเริงระบำ》
เมื่อเห็นท่าทีที่ดูเฉยเมยของซูเฉิน หลิวอวิ๋นและอู๋จวินก็สบตากัน ทั้งคู่ต่างเห็นความจนใจในแววตาของอีกฝ่าย
เมื่อเห็นว่าซูเฉินเริ่มหลับตาพักผ่อนแล้ว ทั้งสองย่อมไม่สะดวกจะพูดอะไรต่อ จึงพากันกลับไปยังเขตรอพักของตน
ถึงแม้เกาเสี่ยวจิ้นและเหลียงเสี่ยวปัวจะเป็นยอดฝีมือที่ได้รับการยอมรับ แต่ในใจของหลิวอวิ๋นและอู๋จวินกลับไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด พวกเขารู้สึกว่ารอบนี้ซูเฉินจะต้องชนะอีกครั้ง และเป็นการชนะแบบถล่มทลายด้วย
นี่ไม่ใช่การคาดเดาแบบไร้เหตุผล แต่มันคือสัญชาตญาณของทั้งคู่ เป็นสัญชาตญาณที่ถูกฝึกฝนมาจากการถูกซูเฉินข่มขวัญมาเป็นเวลานาน
และเมื่อบรรดาผู้เข้าแข่งขันประจำที่ ร่างของพิธีกรก็ปรากฏขึ้นในสนาม
ทันใดนั้น เสียงปรบมือดังสนั่นดั่งสายฟ้าฟาดก็ดังกึกก้องไปทั่วรังหงส์