กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 157 ความน่าเสียดายคืออะไร?
การขับร้องหลังจากนั้นดูเหมือนจะไปกระตุ้นความทรงจำวันวานอันขมขื่น ซูเฉินจึงถ่ายทอดอารมณ์ออกมาอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เมื่อร้องท่อนฮุกรอบที่สองจบลง และเชื่อมเข้าสู่ท่อนฮุกซ้ำอีกครั้ง อารมณ์ของซูเฉินก็พุ่งถึงขีดสุดและระเบิดออกมาโดยตรง
“ทุกวันนี้ฟังเพลงคนเดียวมักจะรู้สึกเคว้งคว้าง หูแว่วไปว่าคุณกำลังกระซิบกระซาบข้างหูฉัน”
“ยามค่ำคืนอ่อนโยนเพียงใด คุณรักฉันมากเท่าไรกัน~”
“ทุกวันนี้ฟังเพลงคนเดียวมักจะรู้สึกโศกเศร้า ความรักไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว แต่ฉันยังคงติดกับดักนั้นอยู่”
“หากคุณหันกลับมา ได้โปรดอย่าทิ้งฉันไป~”