กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 148 โถ... หัวใจพ่อแม่ผู้ยิ่งใหญ่
ในวันถัดมาหลังจากบันทึกเทปรายการ 《เส้นทางดาว》 จบลง ซูเฉินก็เตรียมตัวไปทานมื้อเช้าที่ร้านอาหารของแม่ตนเองตั้งแต่เช้าตรู่
เดินมาถึงลานกว้างในย่านการค้า เขาก็ได้ยินเสียงดนตรีที่คุ้นเคย
“สุดขอบฟ้าเวิ้งว้างคือรักของฉัน ดอกไม้ใต้ตีนเขาเขียวขจีที่ทอดยาวบานสะพรั่ง”
“จังหวะแบบไหนที่มันใช่ที่สุดที่ทำให้โยกย้าย เสียงร้องแบบไหนที่ทำให้สุขใจที่สุด!”
ซูเฉินชะงักไปเล็กน้อย หันไปมอง โอ้โห เห็นเหล่าน้าๆ และอาๆ หลายคนยืนเข้าแถวกันบนลานกว้าง กำลังเต้นตามจังหวะดนตรีด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ เรียนรู้ท่าเต้นใหม่นี้กันอยู่
และคนที่ทำหน้าที่เป็นผู้นำเต้นนั้น ก็คือหลี่ซิ่วฟาง แม่ของเขานั่นเอง