กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 124 โอกาสมาถึงแล้ว
เห็นว่าอีกฝ่ายตัดสายไปอย่างเรียบง่ายเช่นนั้น ในใจของซูเฉินก็บังเกิดความรู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาอีกครา
คนผู้นั้นในความทรงจำ มักจะไม่ทำอะไรตามรูปแบบที่คาดเดาได้เสมอ
มองดูสีหน้าอันหม่นหมองของซูเฉิน หลี่ถิงก็อดไม่ได้ที่จะกะพริบตาคู่โต
“คุณเป็นอะไรไป แค่จะไปเจอประธานกรรมการ ไม่เห็นต้องทำหน้าหม่นหมองขนาดนั้นเลยนี่”
ได้ยินเช่นนั้น ซูเฉินก็รีบปรับอารมณ์แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่มีอะไรหรอก แค่รู้สึกว่านิสัยของประธานกรรมการเราดูแปลกแยกไม่เหมือนใครดีน่ะ”
คำพูดนี้หลุดออกไป หลี่ถิงก็รีบทำท่าทางให้เงียบเสียงทันที