กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 118 ทางเลือกของจงอวี่ซี
“สามสิบปีอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำ สามสิบปีอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำ อย่าดูหมิ่นคนหนุ่มว่ายากจน... สวรรค์ คุณเป็นใครกันแน่?”
หวังฟางมองแผ่นหลังของซูเฉินที่เดินจากไป นางยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ปากพึมพำประโยคที่ซูเฉินทิ้งไว้อย่างต่อเนื่อง แววตาเต็มไปด้วยความทึ่ง
ในวินาทีนั้น นางราวกับเห็นเงาร่างอันยิ่งใหญ่กำลังเลือนหายไปในพายุทราย
ต้องเป็นคนแบบไหน มีประสบการณ์อะไร ถึงพูดคำพูดที่มีปรัชญาลึกซึ้งเช่นนี้ออกมาได้?
หวังฟางยืนเหม่ออยู่หนึ่งนาทีเต็ม ก่อนจะดึงสติกลับมาจากความคิดแล้วส่ายหน้า