กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 112 《ชิงฮวาฉือ》
“หึ ฉันว่านังหนูนั่นนับวันยิ่งไร้ขีดจำกัดเข้าไปทุกที ทั้งที่เป็นศิลปินของเทียนสิงเราแท้ ๆ แต่กลับปกป้องไอ้คนชื่อเวิ่นเฟิงนั่นตลอด ดูสิเนี่ย มันเรื่องอะไรกันเนี่ย”
“นี่มันตั้งใจตบหน้าเทียนสิงเอนเตอร์เทนเมนต์ชัด ๆ ไม่ใช่รึไง”
หลังเวที เมื่อได้ยินคำพูดของจงอวี่ซี จ้าวไท่ก็เท้าสะเอวทันที ใบหน้าโกรธจัดชี้ไปที่หน้าจอในห้องพักรับรอง ท่าทางนั้นมีกลิ่นอายเหมือนคุณป้านกกระจอกในหมู่บ้านด่าทอไปทั่ว
เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวอวิ๋นซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ กลับแค่นหัวเราะอย่างดูแคลน จากนั้นจึงจิบกาแฟที่เพิงชงสด ๆ แล้วกล่าวด้วยสีหน้าเย้ยหยันเต็มประดา