กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 107 มื้อเช้าของจงอวี่ซี
“เพลง ‘ภายหลัง’!”
“เป็นชื่อที่ไพเราะมาก และเป็นชื่อที่มีความหมายลึกซึ้งมากจริงๆ”
หลิวรั่วอินพยักหน้าอย่างครุ่นคิด จากนั้นก็ยิ้มให้ซูเฉินเล็กน้อย
“เวิ่นเฟิง ชื่อจริงของคุณคืออะไรหรือ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซูเฉินก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบตอบว่า “ซูเฉินครับ”
เมื่อได้ยินคำตอบนั้น หลิวรั่วอินก็พยักหน้าด้วยความพอใจ
“ซูเฉินใช่ไหม ดี ฉันจำได้แล้วนะซูเฉิน ต่อไปเธอเรียกฉันว่าพี่เถอะ ในฐานะที่เราเป็นเพื่อนกัน ไม่ต้องเกรงใจกันมากหรอก”
พูดจบ หลิวรั่วอินก็หันไปมองทางหลินจวิ้นเฟิง
“เสี่ยวเฟิง บริษัทพวกเธอรับศิลปินเพิ่มไหม”