กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 96 แย่งคนจากสังกัด
งานรื่นเริงกองไฟทั้งหมดดำเนินไปนานกว่าสองชั่วโมงเต็ม จนกระทั่งกองไฟมอดดับ ผู้คนจึงล้มตัวลงนอนบนสนามหญ้าด้วยความหมดแรง
“เหล่าหวัง งานรื่นเริงของนายมันสุดยอดไปเลย”
โจวเฉิงเทานอนราบไปกับพื้นพร้อมหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ในวินาทีนี้ดูเหมือนความขัดแย้งระหว่างเขากับหวังลี่ปิงจะมลายหายไปสิ้น สิ่งที่หลงเหลืออยู่มีเพียงเสียงหัวเราะ
“หึหึ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความคิดของนักศึกษาทั้งนั้น”
หวังลี่ปิงเองก็นอนลงบนพื้นเช่นกัน เขาไม่ได้หลงเหลือท่าทางเคร่งขรึมเหมือนวันวานอีกต่อไป
ณ วินาทีนี้ทุกคนราวกับเป็นเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบหน้ากันมานาน ต่างนอนอยู่ใต้แสงดาวเพื่อบอกเล่าเรื่องราวของกันและกัน
ทุกอย่างช่างสวยงามเหลือเกิน