กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 88 เสียงสะท้อนร่วมแห่งจิตวิญญาณ
“ว่าไงนะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของซูเฉิน เหล่าหวังก็เบิกตากว้างในทันที ท่าทางค่อนข้างชัดเจนว่าเขายังตั้งตัวไม่ติด
เห็นดังนั้นซูเฉินก็ป้องปากหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะกล่าวต่อ
“ผมบอกว่าผมมีบทเพลงหนึ่งเพลง อยากให้คุณมาเป็นคนร้องครับ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่าหวังก็อดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มตัวเองหนึ่งที จากนั้นจึงยื่นมือไปหยิกแก้มซูเฉินบ้าง
“ผมจะบอกนะเทพเวิ่นเฟิง คุณไปโดนอะไรมากระตุ้นหรือเปล่า จู่ ๆ ก็มาพูดจาตลก ๆ แบบนี้ทั้งที่ปกติก็ดีอยู่แท้ ๆ?”
“ผมไม่ได้ล้อเล่น ผมพูดจริงจังครับ”
เมื่อได้ยินดังนั้นเหล่าหวังก็เลิกคิ้วขึ้น ยื่นมือไปแตะหน้าผากซูเฉินอีกรอบก่อนจะอุทานเบา ๆ