Chapter 0076

ตอนที่ 76 หนึ่งสองสาม เฮ้!

“ระบำเท้าซ้าย นี่มันระบำอะไรครับ?”

ได้ยินคำพูดของซูเฉิน หวังลี่ปิงก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย ส่วนจางเมิ่งหานที่อยู่ข้าง ๆ ก็เบิกตากว้าง

เนื่องจากถูกซูเฉินกุมมือไว้ ใบหน้าเล็ก ๆ ของจางเมิ่งหานจึงขึ้นสีระเรื่อในตอนนั้น

“จะพูดยังไงดี มันเป็นระบำที่ผมบังเอิญได้เรียนตอนไปลงพื้นที่เก็บข้อมูลที่เผ่าชนกลุ่มน้อยแห่งหนึ่ง สรุปสั้น ๆ คือมันง่ายมากแล้วก็น่าสนุกสุด ๆ ครับ”

แม้ในโลกนี้จะมีชนกลุ่มน้อยอยู่เช่นกัน แต่เมื่อเทียบกับโลกแล้วถือว่าน้อยกว่ามาก ทั้งขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมของชนเผ่าก็ไม่ได้หลากหลายเท่าโลก

ซูเฉินครุ่นคิดไปมา ก็ทำได้เพียงหาข้ออ้างแย่ ๆ มาปัดสวะให้พ้นตัวไปก่อน