เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 73 พ่อ
ยามดึกดื่น ณ อาคารสำนักงานแห่งหนึ่งในคุนตู
ถังเถียนเหลือบมองเวลาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ซึ่งบ่งบอกว่าเป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว
ทว่าถังเถียนดูเหมือนจะคุ้นชินเป็นอย่างดี หลังจากบิดขี้เกียจเล็กน้อย เธอก็กลับไปจดจ่ออยู่กับการทำงานอีกครั้ง
ในฐานะหนึ่งคนที่ก้าวออกมาจากหมู่บ้านบนภูเขาอันห่างไกล คืนเช่นนี้เธอผ่านมันมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว
ตอนนี้กว่าจะก้าวขึ้นมาถึงตำแหน่งผู้จัดการได้นั้น เรื่องงานย่อมไม่มีทางย่อหย่อนได้เป็นอันขาด
ทันทีที่คิดได้ดังนั้น ถังเถียนก็เหลือบมองโทรศัพท์มือถือ หน้าจอสว่างขึ้น ดวงตาสวยถึงกับชะงักไป
ปรากฏว่าบนหน้าจอ มีสายที่ไม่ได้รับเพิ่มขึ้นมาสิบกว่าสายตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้
พอกดเปิดดูก็พบว่าเป็นสายจากพ่อของเธอเอง
“ดึกป่านนี้แล้ว โทรมาตั้งหลายสาย ที่บ้านจะเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่านะ”