กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 70 สายลมบูรพาพังทลาย
“เวิ่นเฟิง! คุณคือเวิ่นเฟิงงั้นเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของซูเฉิน หวังเชาเจี๋ยก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป จากนั้นก็มองซูเฉินด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมาก
เขาไม่คิดเลยว่าเวิ่นเฟิงจะเป็นคนที่ยังดูหนุ่มแน่นขนาดนี้
“ใช่แล้ว ของแท้แน่นอน”
ซูเฉินพยักหน้า
เมื่อเห็นดังนั้น หวังเชาเจี๋ยก็รีบละสายตาออก แล้วยิ้มจาง ๆ กล่าวว่า
“ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าเวิ่นเฟิงในตำนานจะยังดูหนุ่มขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นวีรชนรุ่นเยาว์”
พูดจบ หวังเชาเจี๋ยก็ส่ายหน้าพลางถอนหายใจกล่าว
“แต่มันก็ไม่มีประโยชน์หรอกคุณช่วยผมไม่ได้ สถานการณ์ของผมในตอนนี้ ต่อให้เป็นนักแต่งเพลงระดับเอซ หรือแม้แต่เทพแห่งบทเพลงมาเอง ก็ไม่มีประโยชน์”