กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 14 เมิ่งฟาน
วันถัดมา ซูเฉินตื่นแต่เช้าตรู่
รอจนหวังหลีและอู๋โต้วโต้วตื่นนอน ซูเฉินก็มาถึงหน้าประตูบริษัทนานแล้ว
ไร้ข้อยกเว้น เขายังคงวิ่งเหยาะ ๆ มาเหมือนเช่นเคย
ทันทีที่เข้าประตูไป พนักงานต้อนรับที่กำลังทำความสะอาดอยู่ก็เดินเข้ามาต้อนรับ
“คิกคิก พ่อหนุ่มรูปหล่อ เพลงที่คุณร้องนั่นเพราะจริง ๆ เลยค่ะ ฉันกับเพื่อน ๆ สิ้นเปลืองทิชชูไปไม่น้อยเลยนะ”
“เพื่อเป็นการชดเชย คุณช่วยถ่ายรูปคู่และขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมคะ?”
ได้ยินคำนี้ ซูเฉินถึงกับงงไปชั่วขณะ
ให้ตายสิ นี่ทำไมพุ่งเข้าขอแจกลายเซ็นกันตั้งแต่แวบแรกเลยล่ะ
ชาติก่อนฉันแต่งเพลงมาตั้งหลายปี ยังไม่เคยเจอแฟนคลับที่กระตือรือร้นขนาดนี้มาก่อนเลย