เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ครูหลิน ขอร้องครับ คืนสภาพนั้นให้ผมด้วย”
กู้เฉินกอดแฟ้มเอกสารยืนอยู่กลางระเบียงทางเดิน รอยพับกดลึกลงในกระดาษ ข้อผิดพลาดของโจทย์เมื่อครู่ถูกเขาซ่อนไว้ด้านหลังกระดาษ ทว่าซ่อนการที่นิ้วมือลูบขอบมุมซ้ำแล้วซ้ำเล่าไว้ไม่มิด
โจวเหย่กับเสิ่นเนี่ยนยังอยู่ไม่ไกล นักเรียนห้องเก้าคนอื่นถูกฟางฉิงพาลงชั้นล่างไปแล้ว ในระเบียงทางเดินเหลือเพียงเสียงฝีเท้าของผู้คนที่แยกย้ายหลังชั้นเรียนสาธิตจบ ครูหมิงเต๋อเดินผ่านหัวมุมมา เห็นกู้เฉินขวางหลินโม่ไว้ จึงลดเสียงลงเป็นเสียงกระซิบที่ต่างฝ่ายต่างได้ยิน
กู้เฉินเหลือบมองไปทางนั้น แล้วรีบหรี่เสียงลงทันที
“ผมต้องการแค่ตารางฝึกแบบเดิม ไม่ให้คนอื่นรู้”
หลินโม่ปิดสมุดปกแข็งสีดำ
“ตอนนี้สิ่งที่คุณขาดไม่ใช่ตารางฝึก”
“งั้นผมขาดอะไร”
“การฝึกด้วยตัวเอง และความกล้าที่จะยอมรับว่าตัวเองคิดผิด”