เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังคนปลายสายแจ้งตัวตน โจวเจี้ยนจวินก็แนบหูฟังโทรศัพท์ไว้กับหู มือยังวางอยู่บนโต๊ะทำงาน ขอบสายรัดถูกคราบน้ำมันถูจนเป็นรอยดำ
“ครูฉินบอกว่า หมิงเต๋อยินดีรับผิดชอบค่าซ่อมลิฟต์ยกรถทั้งหมด”
โจวเหย่ก้มเก็บมุมหนึ่งของคำร้องขอลาออกจากโรงเรียนที่ฉีกเป็นชิ้นจากถังเศษวัสดุ ปลายนิ้วถูไปมาบนผิวกระดาษ
“เงื่อนไขล่ะ?”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอธิบายเนื้อหาอีกครั้ง
โจวเจี้ยนจวินยังไม่ตอบทันที เขาถือหูโทรศัพท์พลางมองไปทางหลินโม่
หลินโม่ยื่นมือเป็นสัญญาณให้เขาเปิดลำโพง
“ช่างโจว อย่าเข้าใจผิด นี่เป็นโครงการช่วยเหลือสาธารณประโยชน์” เสียงของฉินฮ่าวหรานดังออกมาจากหูโทรศัพท์ แฝงด้วยน้ำเสียงหัวเราะที่จงใจผ่อนคลาย “ผมดูการวิเคราะห์ความขัดข้องของโจวเหย่วันนี้แล้ว สัญชาตญาณด้านกลไกแบบนี้หาได้ยาก หมิงเต๋อยินดีมอบโอกาสอย่างเป็นทางการให้เขาครั้งหนึ่ง”
โจวเหย่ขยำมุมกระดาษแผ่นนั้นจนเป็นก้อน