กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เฉินจ้องโจทย์ข้อนั้น ปลายพู่กันค้างอยู่เหนือกระดาษคำตอบ ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็เขียนต่อไม่ได้
เขาจำรูปในโจทย์ได้ จำเงื่อนไขได้แม่นกระทั่งท่องออกมาได้ และยังจำก้าวที่หนึ่งที่ครูหลินเคยสอนได้
แต่หลังจากก้าวแรก กระดาษก็ว่างเปล่า
ฉินฮ่าวหรานยืนอยู่หน้าชั้นเรียน ยกมือขึ้นมองนาฬิกาข้อมือ
“กู้เฉินเคยทำโจทย์ข้อนี้แล้ว”
ไม่มีใครในห้องเจ็ดตอบ
“ในเมื่อเคยทำ ก็ไม่ต้องเก็บงำไว้แล้ว” ฉินฮ่าวหรานหยิบชอล์กขึ้นมา แตะไปที่กระดานดำ “กู้เฉิน ขึ้นมาเขียนวิธีทำทั้งหมดให้ดู”
ไหล่ของกู้เฉินเกร็งแน่น เขาเงยหน้ามองไปยังหน้าชั้นเรียน
“ครูฉิน ผม...”
“นายเป็นนักเรียนที่ได้คะแนนฟิสิกส์ดีที่สุดในห้องเจ็ด” ฉินฮ่าวหรานยื่นชอล์กไปทางเขา “คาบแรกหลังจากเปลี่ยนครู อย่างไรก็ต้องให้ทุกคนเห็นฝีมือกันหน่อย”