กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166 ยังเป็นหานเฉินหยางคนเดิมอยู่หรือเปล่า
จากนั้นผอ.หวังก็เปลี่ยนสีหน้าจากเกรี้ยวกราดเป็นตรงกันข้าม เขาวิ่งกระหืดกระหอบตัวสั่นงันงกมาตรงหน้าหานเฉินหยาง พลางหอบหายใจพลางเอ่ยขอความเมตตาอย่างนอบน้อมถ่อมตนว่า