กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 สายตาไม่เลวนี่
ทุกวันที่เขากลับถึงบ้าน เจ้าอ้วนกลมก็มักจะนอนขี้เกียจเอกเขนกอยู่ในห้องนั่งเล่น ไม่ก็เดินทอดน่องไปทั่ว นอกจากพุงที่กินจนกลมดิกแล้ว ก็ไม่เห็นจะมีความเปลี่ยนแปลงอื่นใดอีกเลย
จนถึงตอนนี้ หานเฉินหยางก็ยังไม่รู้เลยว่าแต่ละวันเจ้าอ้วนกลมแอบไปขโมยกินอะไรที่ไหน เพราะอาหารหมาที่ซื้อมาให้มันไม่เคยแตะต้องเลยสักนิด