กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 ดาวจรัสแสง
จางเฉินเหยาถอดแว่นกันแดดออก ดวงตาจับจ้องไปที่แหวนเพชรวงโตวงนั้นเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยความโลภ หรือพูดให้ชัดกว่านั้นก็คือ สัญชาตญาณของลูกผู้หญิงที่ตอบสนองต่อเสน่ห์อันเย้ายวนของเพชร
"คนสวย ไม่ต้องดูหรอก ของปลอมน่ะ ถ้าเธอชอบ ฉันซื้อให้เป็นคันรถยังได้เลย"