กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 23 ห่าวสุ่ย
ในที่สุดเจ้าไก่เหล็กตัวนี้ก็ยอมถอนขนจนได้ แน่นอนว่าต้องเก็บท้องไว้รอจัดหนักมื้อใหญ่ตอนค่ำให้เต็มคราบ
ช่วงบ่ายลูกค้าในร้านค่อนข้างแน่น ต่างคนต่างยุ่งกันจนหัวหมุน มีเพียงหานเฉินหยางคนเดียวที่นั่งสัปหงกอยู่หน้าเคาน์เตอร์คิดเงิน