กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 717 มีเจ้าคือวาสนาของเรา!
พอกาวหร่วนหร่วนถามแบบนั้น เล่าเสี้ยนก็รีบตีหน้าขรึมพูดขึ้นทันที
“จะเป็นไปได้ยังไงกัน”
“เราเป็นถึงฮ่องเต้ จะมีชนักติดหลังอยู่ในมือเขาได้ยังไง”
เห็นเล่าเสี้ยนยืนยันหนักแน่นขนาดนี้ กาวหร่วนหร่วนก็ยิ่งงงหนักกว่าเดิม
“แล้วทำไมจู่ๆ ท่านถึงเปลี่ยนใจล่ะเพคะ”
“อ๋อ... คือ... เราคิดว่านะ เงินทองมันหาเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมดหรอก สู้ให้ราชสำนักเข้ามาร่วมลงขันด้วยดีกว่า มีเงินก็แบ่งกันรวยสิ”
พอเล่าเสี้ยนพูดจบ กาวหร่วนหร่วนกลับพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า
“ฝ่าบาท หลายปีมานี้ทุกเรื่องที่หม่อมฉันทำ ล้วนได้รายงานให้ท่านทราบ”