กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 672 นี่มันคำพูดที่ฟังดูบ้าบิ่นน่าตกใจอะไรกันเนี่ย
เมื่อได้ยินนางหลี่เอ้อเหนียงพูดเช่นนั้น นางเหวยก็ลูบหัวนางแล้วยิ้ม
“ก็ต้องให้เจ้าสิ เอาไปใส่เถอะไม่ต้องกังวล ของที่ข้าให้แล้วไม่มีใครกล้าแย่งหรอก”
พอได้ยินประโยคนี้ หลี่เอ้อเหนียงก็ฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมทันที
“ขอบพระทัยไทเฮาเพคะ!”
“ไปเอาขาหมูบนโต๊ะข้ามาอีกสองสามขาด้วย เอาไปประทานให้เอ้อเหนียง!”
ทันทีที่ได้ยินคำว่าขาหมู ดวงตาของหลี่เอ้อเหนียงก็เป็นประกายวับขึ้นมาทันที
เห็นนางมีปฏิกิริยาเช่นนี้ นางเหวยก็หัวเราะอย่างมีความสุขยิ่งขึ้น
“ดูท่าว่าทิวลิปของข้า จะหอมสู้ขาหมูไม่ได้จริง ๆ”
พูดจบประโยคเดียว หน้าของหลี่เอ้อเหนียงก็แดงก่ำไปหมด