กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 654 ฝ่าบาททหารของพระองค์จะไม่ใช่คนคุกเข่าขอทานแล้วหรือ
เห็นว่าสิ่งที่ตนพูดเริ่มจุดความสนใจของเล่าเสี้ยนได้ จิ๋นฮุ่ยจึงรีบพูดต่อ
“สู้พระองค์พระราชทานที่ดินให้ชาวบ้านไปเลยไม่ดีกว่าหรือพะยะเจ้าค่ะ”
ตอนที่พูดประโยคนี้ จิ๋นฮุ่ยคอยสังเกตสีหน้าของเล่าเสี้ยนอยู่ตลอด พอเห็นว่าบนหน้าอีกฝ่ายฉายแววไร้คำจะพูด จิ๋นฮุ่ยก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันที
“ฝ่าบาท กระหม่อมหมายถึงว่า สามารถพระราชทานที่ดินให้เหล่าทหารเป็นเวลาสามสิบปี หรือห้าสิบปีพะยะเจ้าค่ะ”
“หืม? หมายความว่าอย่างไร?”
ทันทีที่เห็นว่าเล่าเสี้ยนไม่ได้คัดค้านในทันที จิ๋นฮุ่ยก็รีบพูดต่อ
“ฝ่าบาท หากพระราชทานที่ดินให้พวกเขาเป็นเวลาสามสิบหรือห้าสิบปี ในช่วงเวลานี้ ที่ดินเหล่านี้ก็จะเป็นของทหารเหล่านั้นเองพะยะเจ้าค่ะ”