เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 652 ราชสำนักจ่ายเอง!
คำพูดของเล่าเสี้ยนที่บอกให้จำไว้ว่าต้องชดใช้ ทำเอาหานซื่อจงถึงกับพูดไม่ออกไปเลย
เฮ้อ สุดท้ายก็เพราะไปแคว้นวามานานเกินไป จึงห่างเหินกับฝ่าบาทไปแล้วสินะ
ก็แค่ไม้เก่าๆ ท่อนเดียว ท่านถึงกับต้องทำให้ข้าตกใจขนาดนี้เลยหรือ
คราวหน้าข้าพกมาเองก็ได้!
เล่าเสี้ยนไม่มีทางรู้หรอกว่าหานซื่อจงจะมีความคิดวกวนหลายชั้นขนาดนั้น พอถามหานซื่อจงเสร็จ เขาก็หันไปถามคนอื่นต่อ
แต่เพราะมีเรื่องที่หานซื่อจงต้องชดใช้ไม้เป็นตัวอย่างอยู่ก่อน คนอื่นๆ เลยไม่รู้ว่าจะสาบานอย่างไรดีขึ้นมาทันที
ผลก็คือ แต่ละคนพากันกลั้นจนหน้าดำหน้าแดง คอขึ้นเอ็น ไม่รู้จริงๆ ว่าจะแสดงความภักดีของตัวเองอย่างไร
แต่ก็ยังดีที่เล่าเสี้ยนแค่ถามไปอย่างนั้นเอง พอพวกเขาพูดออกมา เขาก็เชื่อแล้ว
พอถามครบรอบหนึ่งแล้ว เขาก็มองไปยังงักฮุยอีกครั้ง