เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 642 นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ใช่หรือไม่?
ขบวนเสด็จย้ายราชธานีออกจากหลินอันตั้งแต่วันที่ยี่สิบเดือนสาม กว่าจะเดินทางมาถึงเปี้ยนจิงเวลาก็ล่วงเลยมาถึงเดือนเก้าแล้ว
แค่การเดินทางบนท้องถนนก็ใช้เวลาไปครึ่งปีเต็ม
ตลอดระยะเวลาครึ่งปีที่ต้องคอยยิ้มและโบกมือให้ชาวบ้านตลอดทาง ใบหน้าของเล่าเสี้ยนแทบจะยิ้มจนฉีกถึงหูอยู่แล้ว
แต่คนที่ลำบากใจที่สุดกลับไม่ใช่เขา แต่เป็นเกาหร่วนหร่วนต่างหาก
พอคิดว่าถ้าถึงเปี้ยนจิงแล้วนางจะได้เป็นพระสนมเอกตัวจริง และสามารถแทนตัวเองว่าเปิ่นกงได้อย่างเต็มปากเต็มคำ นางก็อยากให้ทุกคนติดปีกบินไปถึงเปี้ยนจิงเดี๋ยวนี้เลย
แต่ว่า มันทำไม่ได้น่ะสิ
กระบวนการย้ายราชธานีพูดง่ายๆ ก็คือการทัวร์ครั้งใหญ่ ตลอดทางมีชาวบ้านมารอรับเสด็จมากมาย จึงเป็นเหตุให้เดินทางได้ไม่เร็ว