กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 612 กิมงุดตุ๊: พวกเราออกทะเลกันบ้างดีไหม?
หลังจากถูกเตะกระเด็นออกไป จิ๋นฮุ่ยก็รีบคลานกลับมาทันที
“จอมทัพโปรดระงับโทสะ ข้าเพียงแค่ต้องการอธิบายรายละเอียดให้ท่านฟังว่าเหตุใดเดี๋ยวนี้แคว้นซ่งถึงได้ร่ำรวยนัก”
การที่ต้องล้มลุกคลุกคลานไปมา ประกอบกับเลือดบนใบหน้าที่ยังไม่ยอมหยุดไหล ทำให้สภาพของจิ๋นฮุ่ยในตอนนี้ดูน่าสมเพชสุด ๆ
พอเห็นเขาสภาพเป็นแบบนั้น กิมงุดตุ๊ก็รู้สึกตัวขึ้นมาทันทีว่าตัวเองอาจจะทำรุนแรงเกินไปหน่อย
แต่ความคิดนี้ผุดขึ้นมาได้ไม่ถึงอึดใจก็มลายหายไป
ก็แค่สุนัขตัวหนึ่ง จะเป็นอะไรไปล่ะ
“คราวหน้าก็อย่าได้พูดสะกิดแผลแบบนี้อีก ถ้ากล้ามีครั้งหน้าอีก ข้าจะเอาชีวิตเจ้า”
“ผู้น้อยทราบแล้ว ผู้น้อยทราบแล้ว!”