กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 488 ลูกเขยเอ๋ย พ่อคิดถึงเจ้าจนแทบขาดใจ!
พอลือซงหูฟังจางจุ้นเรียกให้ตนรับราชโองการ ร่างกายเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นไปวูบหนึ่ง
ซวยแล้ว งานนี้มันพุ่งเป้ามาที่ข้าชัดๆ!
ในหัวเขามีความคิดเดียวตอนนี้คือ หันหลังกลับเดี๋ยวนี้ ที่ราบสูงนี่ไม่ใช่ที่ที่คนจะอยู่กันได้เลย
แต่ติดที่จางจุ้นไอ้เวรนั่นถือกระบี่อาญาสิทธิ์ของฮ่องเต้อยู่กับตัวน่ะสิ
ช่างเถอะ รับก็รับ
ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจางจุ้นจะกล้าปรี่เข้ามาฟันข้าในทันทีทันใด?
เขาเลยปรายตามองงักหุ้นกับหยางไจ้ซิงแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินออกไปข้างหน้าด้วยใจที่อาลัยอาวรณ์เหมือนวีรบุรุษข้ามแม่น้ำอี้สุ่ย