กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 467 พี่น้องทั้งหลาย รีบหนีเร็วเข้า!
เมื่อเห็นทุกคนแตกตื่นโกลาหลกันไปหมดจนไม่มีใครมีเวลามาสนใจตน หานฉางก็หยิบจอบเล็กๆ ของตัวเองออกมา หาแอ่งดินต่ำๆ แห่งหนึ่ง แล้วรีบขุดหลุมขนาดพอดีตัวสำหรับซ่อนลงไปอย่างรวดเร็ว
จากนั้นเขาก็มุดเข้าไปหลบอยู่ข้างใน แล้วเริ่มเฝ้ามองทุกสิ่งทุกอย่างข้างนอกด้วยสายตาเย็นชา
ช่างหัวใครจะเป็นยังไงเถอะ หน้าที่ของแม่ทัพอย่างข้าทำสำเร็จแล้ว
เขานั่งยองๆ รออยู่ในหลุม รออยู่เกือบครึ่งชั่วยาม
พอผ่านไปครึ่งชั่วยาม ดอกไม้ไฟที่บินว่อนอยู่บนฟ้า อ่า ไม่สิ ตงเฟิง ในที่สุดก็เริ่มเบาบางลง
พอเห็นดังนั้น หานฉางก็คาดว่าทางฝั่งท่านจอมทัพน่าจะเริ่มลงมือแล้ว