กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 หานฉาง: ข้าไม่ผิด!
ในจวนจอมทัพ กิมงุดตุ๊กลุ้มใจจนผมแทบจะร่วงหมดหัว
ตรงหน้าเขา หานฉางกำลังคุกเข่าอยู่ด้วยสภาพหน้าตาบวมปูดเขียวช้ำ
ส่วนข้างนอกจวนจอมทัพ ก็มีเหล่าทหารกว่าสามพันนายคุกเข่าร้องเรียนขอความเป็นธรรมกันอยู่ตรงนั้น
เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าหานฉางจะก่อเรื่องใหญ่โตได้ถึงขนาดนี้
เป็นถึงมหาแม่ทัพแท้ ๆ กลับไปเปิดศึกตะลุมบอนกับพลทหารชั้นผู้น้อย
คนเดียวซัดทหารบาดเจ็บไปร้อยกว่าคน แถมยังตีตายไปอีกยี่สิบเจ็ดคน
ถ้าไม่ใช่เพราะเขารุดไปห้ามไว้ได้ทัน ป่านนี้คงเกิดทหารก่อหวอดกบฏกันไปแล้ว
พอกวาดสายตามองหานฉางที่ยังทำหน้าตาไม่ยอมจำนน กิมงุดตุ๊ก็ยิ่งโมโหจนควันออกหู
“หานฉาง เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่?”