กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 415 ไอ้เจ้าขุนนางบันทึกพงศาวดารคนนี้รับมือได้ดีกว่าทัพนับล้านเสียอีก!
หลังจากเล่าเสี้ยนพูดจบ หลิวถงป๋อก็รีบขานรับทันที
“กระหม่อมรับราชโองการ!”
เขายังไม่ทันจะเดินไปไหน เล่าเสี้ยนก็พูดขึ้นมาอีกว่า
“อ้อ จริงสิ เราเพิ่งนึกขึ้นได้ ประโยคสุดท้ายไม่ต้องพูดหรอก”
“เรื่องพวกนี้เป็นหน้าที่ของจางจวิ้นรับผิดชอบ หากฝั่งขุนนางที่รักเกิดขาดเงินขาดเสบียงหรือขาดคนขึ้นมา นั่นคือความบกพร่องของจางจวิ้น เราจะสั่งตัดหัวมันทิ้งเอง”
“.......”
จางจวิ้นที่ยืนประจำตำแหน่งตั้งแต่เริ่มว่าราชการโดยไม่ได้เอ่ยปากพูดสักคำ ถึงกับยืนอึ้งไปเลย
‘ฝ่าบาท ขอบพระทัยนะพ่ะย่ะค่ะที่เพิ่งนึกถึงกระหม่อมได้!’
หลังจากยืนอึ้งไปครู่ใหญ่ เขาก็ตัดสินใจก้าวออกมาข้างหน้า