กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 396 ผู้รู้สถานการณ์คือผู้ยิ่งใหญ่!
หลังจากเดินวนรอบเมืองหลวงจนครบและตรวจสอบเครื่องเหวี่ยงหินทั้งหมดแล้ว หานซื่อจงก็หันไปมองหูเฉวียนด้วยความพูดไม่ออก
“ขนเครื่องเหวี่ยงหินมาเยอะขนาดนี้ เราจะมีหินมากพอให้โยนเข้าไปข้างในหรือ?”
“จะกลัวอะไรล่ะท่าน ถ้าหินหมดก็ยังมีลูกระเบิดสั่นฟ้าอยู่ไม่ใช่หรือ”
“มีให้ใช้อย่างเหลือเฟือ!”
เห็นหูเฉวียนทำท่าทางกระตือรือร้นจะลองเต็มแก่ หานซื่อจงก็ได้แต่โบกมืออย่างจนใจ
“เอาเถอะ อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ”
ข้ามีข้อแม้เพียงอย่างเดียว คือต้องถล่มเมืองนี้ให้ราบ
“และห้ามปล่อยให้แม้แต่แมลงวันตัวเดียวบินเล็ดลอดออกมาได้!”
เหตุผลที่หูเฉวียนพาเขาเดินวนรอบใหญ่ขนาดนี้ ก็เพื่อรอคำสั่งนี้แหละ