กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 378 อัครเสนาบดีจ้าว ลูกคิดท่านดีดใส่หน้าข้าแล้ว!
พลันเห็นหลี่เหรินเซี่ยวจ้องมองตนตาไม่กะพริบ จ้าวติ่งก็ยิ้มตาหยีแล้วพูดขึ้นว่า
“ขอบพระทัยที่ฝ่าบาททรงเข้าอกเข้าใจ แผ่นดินซ่งของเราขาดแคลนม้าศึกมากจริงๆ”
“แต่คนที่ขาดม้าศึกจะใช่มีแค่ซ่งเราเสียเมื่อไร พวกเราจะกล้าบากหน้าไปขอม้าศึกของพวกท่านได้อย่างไรกัน”
คำพูดประโยคนี้ของจ้าวติ่งทำเอาหลี่เหรินเซี่ยวฟังแล้วยิ่งงงงวยเข้าไปใหญ่
“อัครเสนาบดีจ้าวมีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถิด อย่างที่ท่านว่า พวกเราเป็นพันธมิตรกัน ตรงไหนช่วยได้ เราย่อมไม่ตระหนี่แน่นอน”
พอหลี่เหรินเซี่ยวพูดเช่นนี้ สีหน้าของจ้าวติ่งก็ดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“เช่นนั้นก็ดีเหลือเกินแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
“ที่จริงแล้ว พวกกระหม่อมแค่อยากจะขอยืมของสิ่งหนึ่งจากฝ่าบาทเท่านั้นเอง”