เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 356 จ้าวติ่ง: ข้าไม่ได้หลอกใครเลยนะ พวกเขาสมัครใจกันเองทั้งนั้น!
พอจ้าวติ่งถามขึ้นมาแบบนี้ เล่าเสี้ยนก็ถึงกับไปไม่เป็นเหมือนกัน
เมื่อกี้เขาเพิ่งพูดจาเสียหรูหราฉูดฉาด ไม่หยกชั้นเลิศก็หยกฝังทอง ฟังดูหรูหราอลังการเหลือเกิน
ความจริงก็เป็นอย่างนั้น หยกในแผ่นดินซ่งตอนนี้นับว่ามีราคาสูงลิ่ว แค่ขยับนิดขยับหน่อยก็ก็หลายสิบก้วน หลายร้อยก้วน หรือแม้แต่หลายพันหลายหมื่นก้วนก็ยังมี
แต่ที่ขายแพงได้ขนาดนั้น ก็เพราะราชสำนักยอมทำตามแผนของเกาหร่วนหร่วน เอาของพวกนี้ไปผูกติดกับฐานะตำแหน่งและสิทธิประโยชน์ต่างหาก
ถ้าตัดเรื่องพวกนี้ทิ้งไป ต้นทุนเนื้อหยกจริงๆ มันต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก
ต่อให้ทำตามที่จ้าวติ่งพูดจริง ใช้หยกชั้นยอดแกะสลักขึ้นมาทั้งชิ้น บวกค่าขนส่งกับค่าช่างเข้าไปแล้ว รวมทั้งหมดก็ใช้เงินไม่เท่าไหร่หรอก เต็มที่ห้าหมื่นก้วนก็หรูแล้ว