กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 โม่ฉีเซี่ย: ฝ่าบาทดักทางที่ข้าดักทางไว้อีกทีงั้นหรือ
หลังจากหัวเราะเยาะในใจแล้ว เขาก็ประสานมือเอ่ยสำนวนขึ้นมาคำหนึ่ง
“หิมะค่ำเยือนผู่!”
พอพูดจบ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองฝ่าบาทด้วยรอยยิ้ม
‘หิมะค่ำเยือนผู่’ คือเรื่องเล่าที่ไท่จู่จ้าวควางอิ้นฝ่าหิมะยามค่ำคืนไปเยือนเสนาบดีจ้าวผู่เพื่อปรึกษาข้อราชการแผ่นดิน
เหอะๆ ฝ่าบาทนะฝ่าบาท พระองค์ใช้ ‘ยืนกลางหิมะหน้าประตูตระกูลเฉิง’ เพื่อบอกเป็นนัยว่าข้าในฐานะขุนนางต้องเชื่อฟังพระองค์
ข้าก็ใช้เรื่องเล่าของไท่จู่มาบอกพระองค์บ้างว่า ในฐานะกษัตริย์ต้องรู้จักรับฟังคำทัดทาน ดูสิว่าพระองค์จะรับมืออย่างไร
เขาคิดว่าพอตัวเองยกไท่จู่ออกมาอ้างแล้ว ฝ่าบาทจะต้องตกที่นั่งลำบากเป็นแน่
ใครจะไปรู้ว่าพอเขาพูดจบ ดวงตาของฝ่าบาทกลับเป็นประกายขึ้นมาทันที