กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 291 ใต้เท้าจิ๋น ไฉนท่านถึงได้พังพาบถึงเพียงนี้?
เล่าเสี้ยนกำชับอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ทำเอาเกือบสะกดเสียงหัวเราะของจ้าวติ่งไว้ไม่อยู่
จ้าวติ่งข่มตัวที่สั่นระริกไว้ พลางตอบรับอย่างยากลำบาก
“กระหม่อมรับราชโองการ จะไม่ลืมความดีความชอบใหญ่หลวงของใต้เท้าจิ๋นแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ!”
พอจ้าวติ่งรับคำแล้ว เล่าเสี้ยนก็หันไปมองจิ๋นฮุ่ยอีกครั้ง
“รองอัครเสนาบดีจิ๋น ท่านยังมีข้อเสนอแนะดีๆ แบบนี้อีกไหม เอามาให้เราอีกสักแปดข้อสิบข้อสิ เราอนุมัติหมดเลย!”
พอได้ยินคำพูดนี้ของเล่าเสี้ยน จิ๋นฮุ่ยทั้งแค้นทั้งโมโหจนเลือดขึ้นหน้า เลยฟาดหน้าตัวเองไปฉาดใหญ่
ตัวข้ามันช่างหาเรื่องแท้ๆ!
อันต๋าอยากได้บรรดาศักดิ์ซุ่นเต๋อกงก็ให้ไปสิ ตัวข้าจะไปสอดปากทำไมกัน