กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 พวกเราเป็นหน่วยสอดแนม หากินด้วยสมอง!
น่าเสียดายที่นกน้อยอีกตัวเพียงแค่หลุดออกจากรัง แต่ติดกางเกงขวางไว้ เลยบินหนีไปไหนไม่ได้
พอเฉือนเสร็จ หวงเยว่หยวนก็เดินไปหยุดข้างตัวเชลยคนที่สาม
จากนั้น เขาก็แค่จ้องอีกฝ่ายแล้วส่งยิ้มบางๆ ให้
“ใต้เท้าไว้ชีวิตด้วยขอรับ ท่านถามอะไรข้าจะตอบหมดทุกอย่าง รับรองว่าเป็นความจริงทุกคำพูด!”
พอได้ยินแบบนั้น หวงเยว่หยวนก็เอื้อมมือไปตบหน้าอีกฝ่ายเบาๆ
“เด็กดี!”
พูดจบ เขาก็เอาแต่จ้องหน้าอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมพูดอะไรต่อ
ขณะที่อีกฝ่ายกำลังงุนงงจนทำตัวไม่ถูก จู่ๆ เขาก็ฟาดฝ่ามือใส่หน้าฉาดใหญ่
“แม่ทัพอย่างข้าเอ่ยปากชมว่าเจ้าเป็นเด็กดี ทำไมถึงไม่ขอบคุณข้า?”