กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 เป็นขันทีคนสนิท พกมีดสั้นไว้ปอกสาลี่ติดตัว ก็นับว่าสมเหตุสมผลดีใช่ไหม
พอนึกว่าตัวเองเข้าใจความตั้งใจจริงของขุนนางที่รักงักฮุยแล้ว เล่าเสี้ยนก็ซาบซึ้งใจยกใหญ่
“ดี เราสนับสนุนเจ้า!”
“ขอบพระทัยฝ่าบาท!”
พองักฮุยรับคำแล้ว เล่าเสี้ยนก็หันไปมองหมอหลวงด้วยสีหน้ากังวลใจอีกครั้ง
“เป็นอย่างไรบ้าง รองอัครเสนาบดีจิ๋นโรคทางสมองกำเริบอีกแล้วหรือ”
ถามจบยังไม่ทันที่หมอหลวงจะพูดอะไร จิ๋นฮุ่ยก็รีบชิงพูดขึ้นมาว่า
“พระเมตตาของฝ่าบาท กระหม่อมซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหลพราก”
“ช่วงนี้กระหม่อมคงจะตรากตรำเกินไป ถึงได้เผลอทำให้โรคทางสมองกำเริบขึ้นมาอีก ทำเอาฝ่าบาททรงเป็นกังวล กระหม่อมสมควรตายพ่ะย่ะค่ะ”
เขาไม่พูดแบบนี้ก็ไม่ได้ แผนการของงักฮุยเมื่อครู่นี้เขาได้ยินชัดเจนเต็มสองหู