เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 ทหารราบเป็นลูกเมียน้อยหรือยังไงกัน?
พอเล่าเสี้ยนพูดจบ จ้าวติ่งก็รีบตอบรับอย่างจริงจังทันที
“ฝ่าบาทวางพระทัยได้ ภายในสามวัน กระหม่อมจะให้ทหารทุกคนได้ใส่รองเท้าคู่ใหม่แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”
คำพูดของจ้าวติ่งทำให้เล่าเสี้ยนอารมณ์ดีอย่างยิ่ง จากนั้นเขาก็หันไปมองทางจางจุ้น
“ขุนนางที่รักวางใจเถอะ ปัญหาของเจ้า เราช่วยแก้ให้แล้ว”
คำพูดเพียงประโยคเดียวของเล่าเสี้ยน ทำเอาจางจุ้นโมโหจนแทบอยากจะหาใครสักคนมาซัดให้หายแค้น
ฝั่งทัพเรือนั่น แม้แต่เงาเรือใหม่ยังไม่ทันได้เห็น ขอแปดแสนเก้าหมื่นก้วน ท่านก็กล้าให้ถึงสองล้านก้วน
ส่วนทหารราบฝั่งข้า นิ้วเท้าจะโผล่พ้นรองเท้ากันหมดแล้ว ขอท่านแค่เจ็ดพันก้วนเอาไปซื้อรองเท้า
ท่านฟังให้ชัดๆ นะ แค่เจ็ดพันก้วนเท่านั้น ไม่ใช่เจ็ดหมื่นก้วน แล้วก็ยิ่งไม่ใช่เจ็ดแสนก้วนด้วย