กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 สวรรค์ลิขิตงั้นหรือ? ช่างหัวสวรรค์ลิขิตสิ!
เพื่อไม่ให้ถูกลู่โหยวไล่ตามทัน โด๋อัญหวูจึงพาคนเหลือรอดไม่ถึงสามพันคนเดินลุยความมืดข้ามคืนไปเกือบสามสิบลี้
จนกระทั่งใกล้รุ่งสาง เมื่อทนต่อไม่ไหวแล้ว โด๋อัญหวูจึงต้องสั่งให้กองทัพหยุดพักสักครู่
เห็นเหล่าทหารนอนหลับทั้งที่ยังสวมชุดอยู่ โด๋อัญหวูก็ได้แต่กอดดาบของตนแล้วพิงต้นไม้ไว้
เดิมทีแค่ตั้งใจจะงีบสักครู่ แต่เพราะตลอดทั้งวันต้องเจอเรื่องตกใจและสะเทือนใจไม่หยุด จิตใจจึงอ่อนล้าเกินไป สุดท้ายเลยเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว
ในฝันกำลังสู้กับกองทัพซ่งและจวนจะบุกเข้าค่ายของพวกมันได้แล้ว ทันใดนั้นก็รู้สึกเหมือนพื้นดินสั่นสะเทือน