กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 194 ฝ่าบาท ต้องเปิดใจให้กว้างเข้าไว้นะพ่ะย่ะค่ะ!
วันต่อมา ในวังหลวงพุกาม
“เจ้าว่าอะไรนะ ราชทูตจากต้าซ่งแค่เสแสร้งแกล้งทำเพื่อขู่พวกเรางั้นรึ”
“ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ!”
ฝ่าบาทลองคิดดูสิพ่ะย่ะค่ะ ต้าซ่งน่ะหน้าเนื้อใจเสือมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ถ้าพวกเขาคิดจะตีใครจริง ปกติก็ยกทัพบุกไปตรงๆ แล้ว คงไม่มาเสียเวลากับคำพูดหรอกพ่ะย่ะค่ะ
แต่คราวนี้ต้าซ่งไม่เพียงตั้งใจส่งราชทูตมา แถมท่าทียังก้าวร้าวผิดปกติ นี่มันแสดงถึงอะไรพ่ะย่ะค่ะ
“แสดงว่าพวกเขากำลังใจไม่ดีอยู่ยังไงล่ะพ่ะย่ะค่ะ!”
เมื่อเห็นสายตาที่มั่นอกมั่นใจอย่างยิ่งของอโนรธา โสกเตก็รู้สึกสังหรณ์ใจว่ามีบางอย่างทะแม่งๆ
“เจ้ารู้ได้ยังไงว่าพวกเขากำลังใจไม่ดี”