กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 187 ยอมทนสักนิด... คลื่นลมจะสงบจริงหรือ?
พอเห็นลู่โหยวถามว่ามีความผิดเช่นไร หานซื่อจงก็แทบจะหลุดขำออกมา
นี่ยังเล่นไม่เลิกอีกเรอะ? ทำไมถึงสวมบทเป็นหัวหน้าฝ่ายตรวจการราชสกุลไปได้ล่ะเนี่ย?
แต่ในเมื่อลู่โหยวยังไม่กลัวเรื่องใหญ่ ตัวเขาหานซื่อจงก็ยิ่งไม่มีเหตุผลให้ต้องกลัว
เขาจึงประสานมือคารวะ แล้วตอบกลับไปทีละถ้อยทีละคำว่า
“เรียนใต้เท้า กษัตริย์พุกามโสกเตบังอาจคิดคดต่อผู้เป็นนาย โทษทัณฑ์นั้นสมควรประหาร!”
หานซื่อจงจงใจเน้นเสียงหนักตรงคำว่าสมควรประหาร เล่นเอาลู่โหยวเกือบจะรับมุกไม่ทัน
นึกว่าข้าจะต้มตุ๋นเก่งพอตัวแล้ว ไม่นึกเลยว่าท่านจะกล้าบ้าบิ่นยิ่งกว่าข้าเสียอีก