เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 คิดจะร้ายกับซ่งของเรางั้นหรือ? แค่คิดก็ไม่ได้ แค่คิดก็มีความผิดแล้ว!
พอฟังจิ๋นฮุ่ยพูดจบ เล่าเสี้ยนก็มองเขาด้วยความห่วงใยแล้วพูดขึ้น
“รองอัครเสนาบดีจิ๋น ท่านพูดอย่างนี้ได้อย่างไรกัน”
เราจะไปห้ามไม่ให้ท่านพูดได้อย่างไร
เราก็แค่เป็นห่วงสุขภาพของท่านเท่านั้นเอง!
“แต่ในเมื่อท่านอยากพูดขนาดนี้ ก็พูดเถอะ อย่างไรก็แค่ประโยคเดียว พูดจบแล้วท่านก็รีบกลับไปพักรักษาตัวเสียนะ”
ตอนนี้จิ๋นฮุ่ยรู้สึกเหมือนมีเลือดตีขึ้นมาจนอยากจะกระอักออกมาอีกรอบ
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าฝ่าบาทไปเรียนการเอาหมวกใบใหญ่มาสวมหัวคนอื่นแบบนี้มาจากใครกันแน่ นึกอยากจะยัดข้อหาก็ยัดเอาดื้อ ๆ เสียอย่างนั้น
ข้าไปบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าท่านไม่ให้ข้าพูด
ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป คนอื่นมิต้องหาว่าข้าจิ๋นฮุ่ยใจกล้าบังอาจ คิดใส่ร้ายฝ่าบาทหรอกหรือ