เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 จิ๋นฮุ่ย: ฝ่าบาทตรัสมาตามตรงเถอะ พระองค์อยากให้กระหม่อมตายใช่ไหม?
พอเล่าเสี้ยนถามคำนี้ออกมา บรรดาขุนนางก็แทบจะกลั้นขำไม่อยู่กันทันที
ในราชสำนักมีใครบ้างไม่รู้ ว่าผู้ตรวจการสองคนนี้เป็นสมุนก้นกุฏิของจิ๋นฮุ่ย
ฝ่าบาทถามแบบนี้ มันต่างอะไรกับการชี้หน้าด่าพระว่าเป็นไอ้โล้นกันเล่า?
แต่สีหน้าของเล่าเสี้ยนตอนนี้ดูจริงจังเหลือเกิน จึงไม่มีใครกล้าหัวเราะออกมา ได้แต่ยืนไหล่สั่นไหวยิก ๆ กันเป็นแถว
จิ๋นฮุ่ยในเวลานี้แทบอยากจะมุดดินหนี นึกไม่ถึงเลยว่าฝ่าบาทจะมาไม้นี้กับตน ยังไม่ทันคิดว่าจะแก้ทางอย่างไร เล่าเสี้ยนก็หันขวับมามองเขาแล้ว
“รองอัครเสนาบดีจิ๋น สองคนนี้บังอาจสอดแนมเรา เจ้าคิดว่าเราควรจะจัดการกับพวกเขาอย่างไรดี?”
คำพูดของเล่าเสี้ยนทำเอาจิ๋นฮุ่ยแทบจะกระอักเลือดแก่ ๆ ออกมาคำโต
คนเราไม่เล่นกันแรงขนาดนี้สิพ่ะย่ะค่ะ?