เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 จิ๋นฮุ่ย: สุดท้าย ความจริงใจก็ให้ผิดคนสินะ
ชั่วพริบตาที่เถียนอู๋เหลียงพุ่งพรวดเข้ามา ร่างกายของเขาก็ตอบสนองไปเองตามสัญชาตญาณ
แต่ว่า ร่างนี้ยังไงก็ไม่ใช่ร่างเดิมของเขาอยู่ดี
แถมยังเจองักฮุยที่เอาแต่บ่ายเบี่ยงไม่อยากเขียนฎีกาออกศึกก็ช่างเถอะ ยังไม่เร่งให้เขาฝึกหกศิลปวิทยาของวิญญูชนอีกด้วย
เพราะงั้น แม้ร่างกายจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง แต่ก็ยังช้าไปนิดหนึ่ง
ตอนที่เถียนอู๋เหลียงพุ่งมาประชิดตัว เดิมทีเขาตั้งใจจะสไลด์ตัวหลบฉากไปด้านข้าง เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายกอดติดได้
แต่เป็นเพราะร่างกายตอบสนองช้าไปหน่อย เลยเอี้ยวตัวหลบได้แค่ครึ่งท่อนบน ส่วนเท้านั้นยังค้างอยู่ที่เดิม ขยับหนีไม่ทัน
ผลก็คือ เถียนอู๋เหลียงที่กำลังพุ่งมาสุดแรงเกิดโดยไม่ทันระวัง ก็เลยสะดุดเข้ากับเท้าข้างนั้นที่เขาทิ้งไว้พอดิบพอดี ทั้งร่างฟาดลงกับพื้นในท่าหมาคว่ำคะมำหงาย