กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 หลิวต้าจง โดนฟันมันเจ็บขนาดนี้เลยเรอะ!
พอนักดนตรีบรรเลงโน้ตตัวสุดท้ายจบลง การร่ายรำของหลี่ไทเฮาก็จบลงด้วยเช่นกัน
นางเหงื่อโทรมกาย ในใจตอนนี้คิดแค่อยากให้ทุกอย่างรีบจบลงเสียที
ทว่าในจังหวะนั้นเอง ข้างกายนางกลับมีเสียงโห่ร้องชื่นชมดังลั่นขึ้นมา
นางหันไปมองตามเสียงโดยสัญชาตญาณ ถึงได้เห็นว่าหลิวต้าจงกำลังส่งเสียงเฮลั่น พลางตบโต๊ะตรงหน้าอย่างแรงไปด้วย
พอเห็นหลี่ไทเฮามองมา หลิวต้าจงก็ลุกขึ้นพรวดแล้วพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมเหลือเกิน!”
ได้ชมการร่ายรำของไทเฮาแล้ว ทูตเช่นข้าถึงได้เข้าใจเสียทีว่า ทำไมถึงมีคำว่าสงบนิ่งดั่งหญิงงามยามเก็บตัว เคลื่อนไหวดั่งกระต่ายปราดเปรียว สง่างามดั่งมังกรท่องนภา และพลิ้วไหวดั่งเซียนเหิน