กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 พันปีแล้วยังไง? หมื่นปีก็ไม่ได้!
ที่ที่พวกเจ้าเฝ้าอยู่ เขายังไม่ใต้พอ
พอหูเฉวียนพูดประโยคนี้ออกมาอย่างใจเย็น งักฮุย หลิวต้าจง และลู่โหยวที่นั่งฟังอยู่ถึงกับเกือบพ่นเหล้าที่เพิ่งดื่มเข้าไปออกมา
แต่เมิ่งตูไม่ได้สังเกตเห็นท่าทางเหล่านั้นเลย ตอนนี้เขากำลังตกอยู่ในอาการตะลึงงันไปหมด
ผ่านไปครู่ใหญ่ เมิ่งตูที่เพิ่งได้สติก็มองหูเฉวียนด้วยความโกรธ
“เจ้าพูดเหลวไหล! เมื่อครั้งนั้นอัครมหาเสนาบดีให้พวกเราเฝ้าที่นั่น ก็เพราะมันเป็นที่ที่บรรพบุรุษเราอาศัยอยู่มานับชั่วอายุคน ที่นั่นคือชายแดนใต้ของแผ่นดินฮั่นชัดๆ”
สีหน้าของเมิ่งตูตอนนี้เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อคนได้เลย