เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 หานซื่อจง: ฝ่าบาทช่วยหันมามองข้าสักแวบได้ไหม?
พอมองดูกองทัพผู้ชนะศึกที่ยืนอยู่ใต้แท่นสูงพากันโห่ร้องทรงพระเจริญกึกก้อง ทั้งยังสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันล้นปรี่จนแทบจะจับต้องได้ของพวกเขา เล่าเสี้ยนก็เข้าใจทันทีว่าทำไมทุกครั้งในโอกาสแบบนี้ ท่านพ่อเสนาบดีถึงได้ยืนกรานให้เขาต้องพูดคุยกับเหล่าทหารสักสองสามคำ
ต่อให้แค่ไม่กี่คำก็ยังดี!
พอพิธีการค่อยๆ สิ้นสุดลง เล่าเสี้ยนก็เดินขึ้นแท่นสูงโดยมีหลิวถงป๋อคอยพยุง
ไม่ไกลจากใต้แท่นสูงนัก งักฮุย หานซื่อจง และหลิวกวงซื่อ ยืนเคียงข้างกันเป็นแถวหน้ากระดาน
พอเห็นฝ่าบาทลงจากแท่นสูง แล้วรีบร้อนเดินตรงมาทางพวกเขา
หัวใจของหานซื่อจงกับหลิวกวงซื่อที่ผ่านร้อนผ่านหนาวในแวดวงขุนนางจนด้านชาแข็งเหมือนเหล็กไปนานแล้ว มาถึงตอนนี้ก็อดเต้นตุบตับรัวเร็วอย่างคุมไม่อยู่ไม่ได้