กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 อัครเสนาบดีกล้าหาญปานนี้ สนใจคุมทัพออกรบหรือไม่
การรุกไล่ต้อนของเล่าเสี้ยนทำให้จิ๋นฮุ่ยรู้สึกเหมือนกำลังยกก้อนหินขึ้นมาทับเท้าตัวเอง
รู้อย่างนี้เมื่อกี้เขาน่าจะบอกไปว่าตัวเองรบเป็น!
แต่ความคิดนี้ผุดขึ้นมาได้แค่วินาทีเดียว เขาก็รีบตัดไฟเสียแต่ต้นลม
เมื่อครู่นี้ถ้าเขากล้าพูดว่ารบเป็น ฝ่าบาทจะต้องส่งเขาออกไปคุมทัพแน่นอน
แล้วถ้าบังเอิญไปตายในสนามรบขึ้นมาจะทำอย่างไร?
การวางแผนกลยุทธ์อยู่หลังฉาก ตัดสินผลแพ้ชนะจากระยะไกล ถือพัดขนนก พูดคุยยิ้มแย้มแล้วทำให้ศัตรูมอดไหม้ไปกับตา นั่นต่างหากคือสิ่งที่อัครเสนาบดีผู้สง่างามอย่างเขาควรทำ
ส่วนเรื่องเอาดาบไปไล่ฟันกับทหารข้าศึกให้ไอ้พวกทหารเลวนั่นทำไปก็พอ
แต่แล้วตอนนี้ฝ่าบาทกำลังเล่นตลกอะไรอยู่?